Excellentie als proces

Zullen Xi-ers onvermijdelijk tot excellente resultaten op hun vakgebied komen? Of zullen zij (en/of hun omgeving) pas geloven dat het Xi-ers zijn als ze die resultaten zien?
Op de bladzijde over ‘Xi of Hoogbegaafd’ heb ik al geschreven dat Xi en de herkenning ervan is gekoppeld aan karakteristieke eigenschappen van iemand, niet aan diens resultaten. Het blijkt dat die eigenschappen nuttig zijn bij het proces dat tot excellente resultaten kan leiden.

Vanzelfsprekende inspanningen?

Want een resultaat is bijna altijd een eindproduct; iets waar heel veel uren inspanning en diverse emoties aan vooraf zijn gegaan. Is het vanzelfsprekend dat die uren daaraan worden besteed?
Excellentie veronderstelt per definitie afwijking van wat gebruikelijk of gemiddeld is. De praktijk zal daarom vaak zijn, dat vanuit de omgeving druk wordt uitgeoefend om niet zo lang door te werken, of om op te geven omdat het uitzichtloos lijkt. “Doe maar gewoon!” in meer of minder dwingende variaties.

Intens, complex en gedreven

Niet alleen het eventuele eindresultaat is ongewoon, het proces om dat mogelijk te maken is dus ook al ongewoon. En ik gebruik het woord eventueel, omdat dat proces soms langer duurt dan verwacht, of toch niet tot iets leidt dat de bedoeling was, of tot iets geheel anders.
De Xi-er onderscheidt zich daarbij door zijn/haar ongewone behoefte aan, en vermogen tot complexiteit, intensiteit en gedrevenheid. Daarmee wordt het proces aangegaan en die eigenschappen maken dat een Xi-er zo’n complex proces ongewoon lang en intens kan volhouden.
Volgens mij vergroot je als Xi-er je persoonlijke effectiviteit als je je bewust bent dat excellentie vanuit een proces ontstaat en begrijpt hoe en waarom de diverse partijen hun rol in dat proces spelen.

De eigen weerstand

Niet alleen de omgeving, maar ook de Xi-er zelf kan weerstand in het proces brengen:
Voor veel Xi-ers is het herkenbaar en vervelend dat het bijna altijd veel langer duurt om een idee te verwerkelijken dan om het te bedenken. Als je zelf voelt dat het een briljant idee is, maar het lukt niet meteen om het te realiseren, hoe houd je dan de moed erin en hoe lang? Of kom je tot de conclusie dat je niet zo excellent bent als je dacht, of nog erger, dan je omgeving verwachtte? Op de pagina over Mindset staat meer over dat soort fatale gedachten en hoe er mee om te gaan.
Ook daarom is het zo belangrijk om je te realiseren dat de weg naar een resultaat onderdeel van het eigenlijke werk is, inclusief alle mee- en tegenvallers. Soms ontdek je daarbij op heftige wijze wezenlijke eigenschappen van jezelf.

Reis van de Held

In iedere cultuur bestaan verhalen over de moeilijke reis die de Held (dat is hij/zij dus pas na afloop van de reis) aflegt om tot de eigen ware kern te komen en de ‘voorbestemde’ plaats in te kunnen nemen. Hij/zij moet zichzelf als het ware opnieuw uitvinden, wordt herboren. Het zijn de grote verhalen, sprookjes, legenden, en filmscripts die in alle tijden mensen inspiratie of troost bieden om de eigen weg van persoonlijke expressie onvervaard te vervolgen. In mijn middagpresentatie ‘De Reis van de Xi-Held(in)’ vertel ik over de specifieke draken en tovenaars die Xi-ers op hun reis naar mogelijke excellentie kunnen verwachten. Zonder reis word je immers geen held.