Wil je het zelf betalen?

Natuurlijk zijn er allerlei situaties waarin iemand helemaal geen keus heeft en alleen zelf de kosten voor zijn/haar rekening kan nemen. Je kan het dan mogelijk meer als ‘moeten’ dan als ‘willen’ ervaren.
Maar in de afgelopen jaren waren er ook cliënten die er niet alleen financieel, maar ook emotioneel baat bij hadden om een traject via hun werkgever of hun eigen bedrijf te laten betalen, ook als (of omdat) ze er eerst even bij moesten slikken. Genoeg reden om hier wat punten voor de afweging te benoemen.

Angst en schaamte

Bijvoorbeeld angst om op het werk anders te worden bekeken als je gesprekken met zo’n gespecialiseerd bureau over je eigen ongewone intelligentie wilt houden.
Of met enige schaamte stellig menen dat het een soort privé tekortkoming is en dat je werk ‘er niets aan kan doen’ of in ieder geval er recht op heeft dat je je eigen ‘problemen’ aanpakt.
Maar soms ook praktische en wellicht reële zorgen.

“Ik wil niet dat ze het op mijn werk te weten komen, dat leidt alleen maar tot scheve ogen of overspannen verwachtingen.”
“Het gaat ze niets aan dat ik last heb van mijn Xi, dat is mijn eigen privé probleem.”
“Ze geloven toch niet dat ik ongewoon intelligent ben, of zullen het tegen mij gebruiken.”
“Ik wil eigenlijk weg, maar dat mogen ze niet weten, want ik wil zelf het moment kunnen bepalen.”

Het leidt voor mij geen twijfel dat er werkomgevingen bestaan waar het inderdaad niet veilig is om op welke manier dan ook op te vallen, laat staan op deze manier. Op het moment dat je je realiseert dat je op zo’n plek werkt en dat je ook iets met je Xi wilt gaan doen, sta je inderdaad voor een dilemma, waarvoor geen standaard oplossing bestaat.
Maar soms blijkt je omgeving veel positiever te kunnen reageren dan je verwacht en heb je op dat moment vooral last van de spinsels in je eigen hoofd over die “Xi-toestand”. Dan zijn ze op je werk bijvoorbeeld blij dat opeens de puzzelstukjes van je soms wat ongewone gedrag op hun plek vallen, of dat je eindelijk ook zelf door hebt wat er aan de hand is, en kennelijk gemotiveerd bent om er nu iets aan / mee te gaan doen.

Wanneer aan de orde stellen?

Het is lastig om zelfbewust en assertief met je werkgever over dit onderwerp te spreken, als dat juist een van de thema’s is waar je wilt dat de coaching over zal gaan. Er zijn veel cliënten die bij het eerste gesprek nog ontzettend onzeker zijn over de vraag of ze echt wel Xi zijn.
Of anderen willen eerst meer duidelijkheid over wat een traject precies zou inhouden, zodat ze meteen met een concreet voorstel kunnen komen.

Je kan in dergelijke gevallen besluiten om een uitgebreid kennismakingsgesprek voor eigen rekening te voeren, en met de informatie en het versterkte zelfvertrouwen over de gewenste coaching te gaan spreken. Het kan bijvoorbeeld goed aansluiten op al eerder aangegeven verbeteringspunten, maar soms realiseer je je pas door het gesprek dat ze kennelijk juist dat bedoelden. Het bijkomende voordeel is dat je autonoom de eerste stap kan zetten en niet op een ander hoeft te wachten. Dat heb je wellicht al vaak en lang genoeg gedaan.

Helderheid over eigen motieven

Het is natuurlijk helemaal je eigen afweging om zelf te betalen. Het bovenstaande beoogt slechts een uitnodiging te zijn om helderheid over je eigen motieven te verkrijgen, zodat je keuze niet haaks staat op het doel van je coaching.